Een interview met danskoppel Peter en Bianca

Een interview met danskoppel Peter en Bianca

Bij Slowfeet Studio kennen we Peter en Bianca als twee gezellige Brabanders met een grote passie voor dansen. Ze waren een van de eerste die zich aanmelden voor Slow Bal lessen, en ze zijn er eigenlijk altijd wel bij als er workshops of feestjes zijn. Het zijn sociale knuffelbeesten die het liefst met iedereen dansen, leider of volger. Reden genoeg om eens dieper in te gaan op hun passie voor dansen en relatie op de dansvloer.

Vertel eens over het begin van jullie dansleven.


Peter: “We hebben elkaar ooit leren kennis op Ballroom dansles. Bianca was invalster en ik was beginner. Zo hebben we jaren samen gedanst. Na een tijd zijn we gestopt omdat het voor ons een beetje ingekakt was en we andere prioriteiten kregen. Zo hebben we ongeveer 20 jaar niet gedanst. Toen onze dochter 11 was, besloten we toch het dansen weer op te pakken en kwamen we bij salsa terecht. Dat hebben we twee jaar gedaan, maar was eigenlijk niet ons ding. De muziek, waarmee we sowieso niet echt een klik hadden, staat op socials veel te hard, die feestjes beginnen ook pas laat op de avond en de mensen waren meer bezig met elkaar te versieren dan met dansen.”

Hoe zijn jullie dan bij swingdans terecht gekomen?

Peter: “We kwamen Lindy Hop tegen op het Breda Jazz Festival. Even later werd er een ‘Lindy meets Ballroom avond’ georganiseerd. We waren helemaal verkocht, maar we moesten nog maanden wachten tot er een nieuwe beginnerscursus van start ging. Wel werden we uitgenodigd om alvast naar de socials te komen. Dat hebben we gedaan. Mensen waren zo anders dan in de salsawereld. De dansers nemen je echt mee. Het maakte helemaal niet uit dat we nog geen Lindyhoppasjes kenden.”

Bianca: “Toen we eenmaal met lessen zijn begonnen, ging het heel snel. We mochten levels overslaan en na een paar jaar zijn we al gaan lesgeven. We dansen nu zo’n 6 jaar.”

Peter op de dansvloer tijdens het eenjarig jubileumfeestje van Slowfeet Studio

Welke swingstijlen dansen jullie allemaal?

Bianca: ”Lindy Hop is onze eerste dans, maar al snel kwamen daar Balboa, Shag, Slow Bal en Blues bij. Slow Bal hebben we volgens mij ergens bij een taster van Slowfeet Studio ontdekt. Voor mij is het allerleukste de variëteit. Ik vind het heel moeilijk om tijdens een dansavond maar één dansstijl te dansen. Nu kunnen we op alle nummers uit de voeten.”

Peter: “Als mensen vragen wanneer je wat danst: tussen de 110 en 180 bpm (beats per minute) is het meestal Lindy Hop. 180 bpm of meer is Balboa of Shag en onder de 110 bpm is Slow Bal of Blues.”

Hoe is dat om als stelletje samen te dansen?

Peter: “We hebben niet altijd een even goede klik op de dansvloer. Waar ik met sommige dansers echt heerlijke dansjes kan hebben, is het met elkaar niet altijd het geval.”

Bianca: “We dansen heel vaak samen, ook met lesvoorbereidingen en thuis. Je raakt dan wel op elkaar ingespeeld maar de verrassing is er ook wel een beetje af. En de vraag is of je er beter van gaat leiden of volgen. Je leert toch een beetje elkaars foutjes en shortcuts te lezen. Variatie is ‘the spice of live’.”

Peter: “Ja, ik heb bij iedere dans wel een ander liefje hoor!”

Bianca: “Maar het is ook wel heel fijn dat we een gezamenlijke hobby hebben die we kunnen delen.”

“Ik heb bij iedere dans wel een ander liefje hoor!”

Wat maakt dat je met iemand een dansklik hebt?

Peter: “Het is niet voorspelbaar wanneer je een klik hebt. Met sommige mensen in de match gewoon perfect. Dat is niet omdat ik dan ineens anders ga leiden, en het heeft ook niet te maken met wie de beste danser is.”

Bianca: “Met iedereen dans je weer anders. Bij sommige leiders kun je als volger veel meer een stempel drukken op de dans dan met andere leiders. Het is toch een taal die je samen spreekt. Levenspartner zijn betekent niet automatisch dat je ook de perfecte danspartner voor elkaar bent. Daarom is het zo fijn dat we in de lessen steeds wisselen van partner.”

Bianca op de dansvloer tijdens het eenjarig jubileumfeestje van Slowfeet Studio

Hoe verschillen jullie als dansers?

Peter: “Ik heb een enorm respect voor mensen die los kunnen gaan op de dansvloer. Die zo comfortabel zijn dat ze helemaal op kunnen gaan in de muziek en dans. Mij lukt dat om de een of andere reden niet vaak. Bij uitzondering in de juiste setting en met de juiste danser, dan kom ik in de flow en gaat het helemaal vanzelf. Maar ik vind het erg moeilijk om los te laten.”

Bianca: “Ik heb altijd al iets gehad met dansen. Op de dansvloer vind ik helemaal niks eng en vind ik het juist makkelijker om alles los te laten. Maar misschien is dat ook wel makkelijker als je een volger bent. Als leider ben je alsmaar bezig met ‘zorgen dat er iets gebeurt’.

Hebben jullie wel eens een dansdip gehad? Dat je het dansen even helemaal zat was?

Bianca: “We hebben wel een beetje een Lindy Hop dip gehad. Onze oplossing was om steeds van swingdans te wisselen. Dan weer even de focus op Balboa, dan weer Slow Bal. Zo houd je het leuk. Lesgeven brengt ook weer nieuw leven in de brouwerij.”

Jullie kunnen allebei zowel leiden als volgen bij alle swingdansen. Zou iedereen beide rollen aan moeten leren?

Peter: “Ja, ik vind van wel. Als leider leer je zoveel meer over hoe het voelt als volger, en andersom. Als je maar één rol leert, dan maak je dat niet mee.”

Bianca: “Je gaat elkaar echt beter leren begrijpen. Als wij bepaalde moves aan het voorbereiden zijn voor onze lessen, dan wisselen we vaak van rol, omdat je dan kan uitproberen wat er nu precies gebeurt en welke technieken je gebruikt.”

Hoe werkt dat, beginnen met lesgeven? Werd je gevraagd, of heb je dat zelf geïnitieerd?

Bianca: “Ik vond het super leuk om zowel te volgen als te leiden. Bij de Lindy teacher heb ik toen voorgesteld om een cursus ‘change places’ te geven, voor mensen die al langer in een bepaalde rol zitten en juist de andere rol wel eens wilden proberen. Dat vond de docent een goed idee en zo ben ik samen met haar begonnen met lesgeven. Iets later ben ik de cursus met Peter gaan geven; ik als leider en hij als volger.”

Bianca aan het leiden, Peter aan het volgen

Is Slow Bal een goede dans om mee te beginnen, als je in de swingwereld duikt?

Peter: “Ik denk dat Lindy Hop gemakkelijker is. Daar kun je wat lomper in zijn. Voor slow Bal heb je elegantie nodig, evenwicht, een goede controle over je balans en je spieren. Ik denk dat mensen afgeleid raken door het woordje ‘slow’ en denken dat het dan wel makkelijk zal zijn.”

Bianca: “In Lindy Hop ben je wat vrijer om te leren omdat er letterlijk meer ruimte is. In Slow Bal sta je dicht tegen elkaar. Maar daarmee heb je ook veel meer contactpunten om te leiden en te volgen. Voor mensen die van ballroom afkomen is Slow Bal wellicht een betere overgang dan Lindy Hop. Je hebt dan veel meer dat ‘glijden over de vloer’ gevoel.”

Een dag niet gedanst, is een dag niet geleefd”

Wat brengt dansen je?

Bianca: “Geluk. Dansen en muziek is gewoon leven. Een dag niet gedanst, is een dag niet geleefd.”

Peter: “Mijn hoofd gaat uit. Ik heb een denk-baan en zit veel achter de computer. Maar op de dansvloer gaat mijn hoofd uit kan ik alles even loslaten. Ik kan ook wel heel gevleid zijn als mensen aangeven dat ze het fijn vinden om met mij te dansen.”

Hebben jullie nog tips voor mensen die overwegen te beginnen met dansen?

Bianca: “Gewoon beginnen! Het doet er niet toe of je denkt dat je wel of niet kan dansen of ritmegevoel hebt. Het gaat erom dat je lol hebt. Er zijn zoveel gezellige mensen en ongeacht hoe goed iemand is, kun je nog steeds super leuke dansjes hebben. Swing gaat eigenlijk om de missers maken en veel lachen. En ondertussen beter worden en veel dansjes doen. Maar je moet het wel leuk vinden. Daar gaat het om.”

Peter: “Van de tien mensen die zeggen dat ze geen ritmegevoel hebben, zijn er negen die het wel hebben. Maar ze proberen het gewoon niet.”

Bianca: “En zelfs al heb je echt geen ritmegevoel, dan kunnen we nog steeds een leuk dansje hebben! Dus wacht niet langer en kom een dansje met ons doen!”

Gaan jullie ooit nog stoppen met dansen?

Peter en Bianca in koor: “Nee joh! Ben jij belazerd!”

Leave a Reply